Sociaal ondernemen is een keuze

Drie jaar geleden kwam ik zelf zakelijk voor het eerst in aanraking met mensen met enige afstand tot de arbeidsmarkt. Ik koos ervoor, omdat ik eigenlijk dit werk nog nooit gedaan had en ik dacht dat mijn kwaliteiten hier wel bij zouden passen. Dus helemaal niet vanuit een bepaalde bevlogenheid en zorgzaamheid voor deze mensen.

Overigens betrof het hier mensen met een licht verstandelijke beperking. Ik werd de trotse eigenaar van een geweldige horecalocatie waar de huur van opgezegd was. De subsidiestroom kwam te vervallen en de medewerkers hadden na de reorganisatie al jaren geen manager meer gezien. En ja, die uitdaging was dus eventjes vele malen groter dan ik ooit voor mogelijk gehouden had.

Met een gezonde werklust kom je er wel. Met of zonder beperking
Na verloop van tijd en de nodige bloed, zweet en tranen hebben we samen, de medewerkers en cliënten, de boel toch weer op de rit gekregen. In de tussentijd had ik allang gemerkt, dat de mensen die vaak toch een beetje weggestopt worden onder de noemer ‘kunnen niet mee in onze maatschappij’ toch echt ook onderdeel willen zijn van ‘onze maatschappij’. Niet anders!

Gewoon ook huisje, boompje, beestje. Gezellig een keer een avondje naar het café, een Hollandse avond en verliefd worden. Ze waren ook helemaal niet zielig en echt beretrots als we grote catering leverden op een zakelijke locatie. Dat was eigenlijk het moment van de kers op de taart.

Moet alles standaard zijn?
De zorg was heel behoudend om deze mooie mensen buiten te plaatsen, maar ik merkte dat deze mensen dit juist wel wilden. Tja, en als ik dan iets in mijn hoofd heb.. Ik geef toe, dat het af en toe wel veel overredingskracht kostte, maar het begon toch steeds beter te lukken.

De trots is het belangrijkste. Dat mensen weer aan de slag zijn, erbij horen
Als ik dan de trotse verhalen hoorde van deze mensen dacht ik: hier doe ik het voor en dat is mijn kwaliteit. Wat nou, niet kunnen! Ondertussen ben ik zelf weer naar de ondernemers overgestapt omdat hier ook nog heel veel uitdaging ligt.

Er is geen draaiboek voor, het is maatwerk
Met het Ambassadeursnetwerk van VNO-NCW Brabant Zeeland verzamelen we ervaringen en verhalen van sociaal ondernemende bedrijven en organisaties in West-Brabant en Zeeland die actief met de Participatiewet aan de slag zijn. Het netwerk heeft momenteel 127 deelnemende bedrijven en zal de komende jaren blijven groeien.

Niet omdat het moet, maar omdat het kan
Omdat het zowel maatschappelijk als bedrijfseconomisch een hoop kan opleveren. Werkgevers helpen werkgevers bij een goede invulling van een inclusieve arbeidsmarkt.

Genieten doet Maaike zelf ook iedere dag. “Vooral als ik zie dat de medewerkers plezier hebben in hun werk, zelfs extra vaardigheden leren en opklimmen. Ik vind het daarom ook leuk om te ontdekken wat er nog meer kan. Daar gaan we ons de komende tijd op richten. En ik hoop andere bedrijven ook.

Ik denk dat sociaal ondernemen een keuze is. Als ondernemer doe je waar je voor hebt gekozen, wat je graag doet. Het is mooi om dit ook aan anderen te gunnen. Dat mijn directeur hier zo enthousiast in is, vind ik fantastisch.

Dit is een klein stukje uit een van de 100 verhalen die ondernemers met ons wilden delen. Ze zijn allemaal terug te vinden op www.participerenloont.nl en participerenloontzeeland.nl.


Peggy de Neef is projectleider Participeren Loont West-Brabant en Zeeland.

By |2019-11-29T17:35:00+02:0029 november 2019|Columns, Nieuws|0 reacties

About the Author:

Deze website gebruikt cookies om ons een beeld te geven van het bezoek van deze website. Ok